Bitki Yetiştirme Rehberi

İncir Yetiştiriciliği Hakkında Genel Bilgi

İncir (Ficus carica), dutgiller (Moraceae) familyasına ait, Akdeniz ve Güneybatı Asya kökenli, yaprak döken, küçük ağaç veya büyük çalı formunda bir bitkidir. İnsanlık tarihinin en eski tarım ürünlerinden biri olan incir, 7-10 metre boyuna kadar ulaşabilen, pürüzsüz beyaz kabuklu ve geniş, loblu yapraklara sahip bir ağaç türüdür. Meyvesi botanik olarak bir "çoklu meyve" (infructescence) yapısındadır ve oldukça besleyici bir içeriğe sahiptir.

İncirin kökeni ve kullanım alanları nelerdir?

İncir, antik çağlardan beri yetiştirilen, dünyanın en eski evcilleştirilmiş bitkilerinden biridir. Akdeniz iklimine özgü olan bu bitki, bugün sadece meyvesi için değil, aynı zamanda süs bitkisi olarak da dünya çapında yaygın bir kullanım alanına sahiptir. İncir meyvesi çok yönlüdür:

• Taze tüketim: Mevsiminde taze olarak doğrudan yenilebilir.
• Kurutulmuş ürünler: Olgunlaşmış meyveler taşınması zor olduğu için ticari üretimin büyük bir kısmı kurutulmuş formdadır.
• İşlenmiş ürünler: Reçel, rulo, bisküvi ve çeşitli tatlıların yapımında önemli bir ham maddedir.

Besin değeri açısından zengin olan meyve; şeker, A, B ve C vitaminleri ile lif kaynağıdır. Ancak taze meyvenin %80'i su içerdiği için raf ömrü kısadır.

Dünya ve Türkiye üretimindeki yeri nedir?

İncir üretiminde Türkiye, dünyanın en önemli lider ülkelerinden biridir. 2018 ve 2020 verilerine göre dünya çiğ incir üretiminin yaklaşık %25'i tek başına Türkiye tarafından gerçekleştirilmektedir. Türkiye ile birlikte Mısır, Fas ve Cezayir gibi Kuzey Afrika ülkeleri, dünya toplam üretiminin büyük bir kısmını (%62-64 civarı) domine etmektedir. İncir, hem sıcak yaz karasal iklimlerinde hem de ılıman bölgelerde yetişebilse de, ticari başarısı Akdeniz iklim kuşağındaki üretimle doğrudan ilişkilidir.

İncir yetiştirirken bilinmesi gereken üç temel özellik

1. Tozlaşma için erkek ağaca ihtiyaç duyar: İncir ağaçları dişi ve erkek olarak ikiye ayrılır. Dişi ağaçlar meyve verirken, erkek ağaçların meyveleri yenilebilir lezzette değildir ancak tozlaşma (kaprifikasyon) için gereklidir. Genellikle bir erkek ağaç, birçok dişi ağacın bulunduğu bir bahçede tozlaşmayı sağlamak amacıyla dikilir. Bu süreçte Blastophaga psenes adlı özel bir böcek türü rol oynar.
2. Toprak ve su hassasiyeti: İncir ağacı çok seçici olmasa da, kaliteli kuru incir üretimi için derin, kumlu-killi, organik maddece zengin ve kireçli toprakları sever. Ancak, taban suyunun 2 metreden daha yakın olduğu, aşırı su birikintisi olan veya sodyum ve bora oranı yüksek topraklar ağaç için olumsuz sonuçlar doğurabilir.
3. Cilt tahrişine dikkat: İncir ağacının yeşil kısımlarında bulunan sütlü öz (lateks), insan derisi için tahriş edici bir maddedir. Budama veya meyve toplama sırasında bu özle temas edilmesi durumunda dikkatli olunmalıdır.

İncir Yetiştiriciliğinde İklim ve Toprak Koşulları Nasıl Olmalı?

İncir, dünya genelinde farklı iklimlerde yetişebilen bir bitki olsa da, özellikle kaliteli ve kurutmalık meyve elde etmek istiyorsanız iklim ve toprak seçimi hayati önem taştedir. Yanlış bir arazi seçimi, ağacın büyümesini engelleyebileceği gibi meyve kalitesini de doğrudan düşürür.

Sıcaklık ve İklim İstekleri

• Genel İklim: İncir, kışları ılık, yazları ise sıcak ve kurak geçen yerleri sever. Yıllık ortalama sıcaklığın 18–20 °C civarında olduğu bölgeler idealdir.
• Sıcaklık İhtiyacı: Meyve oluşumundan hasada kadar geçen Mayıs-Engin aylarında yüksek sıcaklıklara ihtiyaç duyar. Özellikle meyvenin olgunlaştığı ve kurutma aşamasının başladığı Ağustos-Eylül aylarında ortalama sıcaklıkların 30 °C civarına çıkması istenir.
• Soğuk Zararları: İncir ağacı çok az miktarda kış soğuklamasına ihtiyaç duyar. Ancak aşırı soğuklar tehlikelidir. Kısa süreli de olsa −9 °C altındaki sıcaklıklar ağaca zarar verebilir.
• Don Riski: Ekim ve Kasım aylarında görülebilecek −3 veya −4 °C seviyesindeki erken donlar, özellikle genç fidanlarda ciddi hasar bırakabilir. Çok şiddetli kışlarda sıcaklıklar −6 ile −8 °C seviyelerine düşerse ağaç ölebilir.
• Güneş ve Rüzgâr: Aşırı güneş ışığı ağaçta güneş yanıklarına neden olabilir. Ayrıca kuvvetli soğuklar dal ve gövdede uzunlamasına yarılmalara yol açabilir.

Toprak Yapısı ve Verim İlişkisi

İncir ağacı toprak konusunda çok seçici olmasa da, "kurutmalık incir" kalitesi hedefleniyorsa toprak şartları çok daha kritik hale gelir.

• İdeal Yapı: En iyi sonuçlar; derin, kumlu-killi, organik maddece zengin ve yeterli düzeyde kirece sahip topraklarda alınır.
• Sınıflandırma: Kurutmalık incir üreticileri için taban toprağı su tutmayan kumlu-killi topraklar birinci sınıf, kumlu topraklar ise ikinci sınıf olarak kabul edilir.
• Kireç ve Besin: İncir, kireç ve potasyumca zengin alüvyal toprakları sever. Ancak çok yüksek kireç meyvelerin küçük kalmasına neden olur; buna karşın su ve besin maddesi zengin, kumlu topraklarda meyveler daha iri ve ballı olur.
• Hassasiyetler: İncir ağacı sodyum ve bor elementlerinin aşırı miktarına karşı oldukça hassastır. Ayrıca toprak tuzluluğuna karşı da dayanımı düşüktür.

pH Değeri ve Drenaj Sorunları

Toprağın kimyasal yapısı ve suyun tahliye kabiliyeti, ağacın kök sağlığını doğrudan belirler.

• Toprak pH'ı: İncir için en uygun pH aralığı 6 ile 7.8 arasıdır (nötr veya nötre yakın topraklar). Toprak pH'ı düşük (asidik) olan yerlerde kireçleme yapılması gerekebilir.
• Taban Suyu Tehlikesi: İncir, ağır ve taban suyu yüksek topraklardan hiç hoşlanmaz. 2 metreden daha yakın olan taban suları ağaç için olumsuz sonuçlar doğurur.
• Hastalık Riski: Taban suyu yüksek ve ağır topraklarda ağaçlar kök uyuzu (Rosellinia) hastalığına yakalanabilir. Bu tür arazilerde mutlaka drenaj (su tahliye) sistemleri kurulmalıdır.
• Kök Gelişimi: Eğer toprak altında sert bir katman veya kayalık yapı varsa, köklerin gelişebilmesi için bu katmanın üzerinde en az 1–1.5 metre kaliteli toprak bulunmalıdır. Çok sığ (25–30 cm gibi) toprak tabakaları ancak yarık kayalıklarda ve uygun şartlarda yetiştiriciliğe izin verir.

Bahçe Yeri Seçerken Kısa Kontrol Listesi

• Arazide kışın −9 °C'nin altına düşen dondurucu soğuklar sık yaşanıyor mu?
• Toprak derinliği yeterli mi? (En az 120 cm ve daha derin olması istenir).
• Taban suyu seviyesi 2 metrenin altında mı? (Yüksekse drenaj planlanmalı).
• Toprak yapısı çok ağır, su tutan ve çamurlaşan bir yapıda mı?
• Toprak analizi yapıldı mı? (pH, kireç, sodyum ve bor miktarı kontrol edilmeli).
• Arazide su birikintisi veya suyun göllendiği çukurlar var mı?

İncir Nasıl Çoğaltılır? Çelik, Aşı ve Daldırma Yöntemleri

İncir yetiştiriciliğinde en yaygın ve en kolay yöntem çelikle çoğaltmadır. Ancak ihtiyaca göre daldırma, dip sürgünü kullanımı veya çeşit değiştirmek amacıyla aşı yöntemlerine de başvurulabilir. Bahçenizi kurarken veya mevcut ağaçlarınızın cinsini değiştirirken kullanabileceğiniz yöntemleri adım adım inceley

Çelikle çoğaltma (En etkili yöntem)

İncirde fidan üretiminin temelini odun çelikleri oluşturur. Bu yöntemle üretilen fidanlar, ana ağacın özelliklerini birebir taşır. Başarılı bir üretim için şu adımları izlemelisiniz:

• Çelik Seçimi: Çelikler; sağlıklı, orta yaşlı, bir yıllık sürgünleri kuvvetli ve pişkinleşmiş dallardan alınmalıdır.
• Ölçüler: Hazırlanacak çelikler 25–35 cm uzunluğunda ve 1,5–2,5 cm kalınlığında olmalıdır.
• Tepe Tomurcuğu Önemi: Çeliğin ucunda mutlaka tepe gözü (tepegöz) bulunmalıdır. Tepe gözü olan çelikler daha erken uyanır ve daha kuvvetli gelişir. Tepe kısmı kesilmiş çelikler yan gözlerden sürgün verdiği için gövde yapısı düzgün olmaz ve geç pişkinleşir.
• Yeşil Çelik Yöntemi: Eğer yapraklı (yeşil) çelikle üretim yapacaksanız; 20–25 cm boyunda, uç kısmında tepe tomurcuğu olan ve dip kısmında biraz yaşlı sürgün barındıran parçalar seçmelisiniz. Su kaybını önlemek için üzerindeki yaprakların yarısını kesmeli, 3-4 yaprak bırakmalışınız. Bu tür çelikler nemli (sisleme yapılan) sera veya tünellerde, kum-perlit karışımında köklendirilmelidir.

Aşı ile çoğaltma ve çeşit değiştirme

İncirde aşı, genellikle çekirdekten yetişmiş fidanları kullanırken veya mevcut büyük ağaçlarda çeşit değiştirmek istendiğinde tercih edilir. Kullanılan yöntemler ağacın yaşına göre değişir:

• Göz Aşısı: Fidanlıklarda en çok tercih edilen yöntemdir. Genç ağaçlarda 1–3 yaşındaki dallara uygulanır.
• Kabuk Aşısı: Daha kalın olan 4–5 yaşındaki dallara yapılır.
• Yarma veya Çoban Aşısı: Ağaç yaşlandığında, örneğin 8–10 cm kalınlığındaki dallar budanarak gençleştirildiğinde bu yöntemler kullanılır.

Çeliklerin muhafaza edilmesi ve dikimi

Hazırladığınız çelikleri dikim zamanına kadar nemini kaybetmeyecek şekilde saklamanız gerekir. Bunun için iki yol izlenebilir:

1. Hendek Yöntemi: Açık arazide bir hendek kazılır. Dibine bir karış çakıl, üzerine dört parmak kadar kum serilir. Çelikler demetler halinde, başları aşağı gelecek şekilde ters ve dik yerleştirilir. Üzeri tekrar kumla doldurulur ve kumun daima nemli kalması sağlanır.
2. Mahzen Yöntemi: Çelikler ellişerli demetler halinde serin, karanlık ve kumlu bir mahzende saklanabilir. Bu yöntemle muhafaza süresi yaklaşık 1–1,5 aydır.

Dikim: Köklenen çelikler Mart ayında dikilir. Sıra araları 60 cm, çelik araları 30 cm olacak şekilde toprak hazırlanır. Çelikler uçları toprak hizasına gelecek şekilde dikilmeli ve dikimden hemen sonra ilk su verilmelidir. Yazın ise sulama ve yabancı ot temizliği (çapalamalar) aksatılmamalıdır.

Hastalık riskine karşı kritik uyarılar

Çoğaltma materyali seçerken çok dikkatli olmalısınız. Hastalıkla bulaşık ağaçlardan asla çelik veya aşı kalemi alınmamalıdır. Ayrıca budama yaparken kullandığınız makas veya bıçak gibi aletleri, bir ağaçtan diğerine geçerken mutlaka %10'luk çamaşır suyu (sodyum hipoklorit) veya alevle dezenfekte etmelisiniz. Bu, hastalıkların bahçenize yayılmasını engellemenin en temel yoludur.

İncir Fidanı Seçimi: Hangi Çeşidi Dikmeliyim? Kaliteli Fidan Nasıl Anlaşılır?

İncir yetiştiriciliğinde başarı, doğru çeşidi doğru amaçla seçmekle başlar. İncir, kullanım amacınıza (taze tüketim, kurutma veya ilekleme) göre çok farklı karakterlere sahip olabilir. Yanlış çeşit seçimi, meyvenin tadından raf ömrüne kadar tüm veriminizi etkiler.

İncir çeşidi seçerken nelere dikkat etmeli?

İncir fidanı alırken sadece meyve büyüklüğüne değil, yetiştirme amacınıza ve iklim şartlarınıza odaklanmalısınız.

• Kullanım Amacı: Meyveyi taze olarak mı satacaksınız yoksa kurutarak mı? Kurutmalık çeşitler yüksek şeker ve kalın et yapısına sahip olmalıdır. Taze tüketim için ise meyve şekli ve görünümü ön plandadır.
• İklim ve Tozlaşma İhtiyacı: Bazı çeşitler (Smyrna tipi) meyve olgunlaşması için mutlaka bir tozlayıcıya (ilek arısı ve erkek incir) ihtiyaç duyar. Eğer bahçenizde tozlaşma sağlanamazsa meyveler dökülür.
• Pazar Değeri: Bölgenizdeki pazarın talebi hangi türde? Örneğin, kurutmalık incirlerin şeker oranı yüksek olmalıdır ancak bu türler taze tüketim için her zaman uygun olmayabilir.

İncir çeşitleri nelerdir?

İncirler, meyve verme ve tozlaşma özelliklerine göre üç ana grupta incelenir:

• Taze İncirler: Meyveleri taze tüketilen, raf ömrü ve sap yapısı önemli olan türlerdir. Örnek olarak Bursa Siyahı, Bardakçı, Sultan Selim, Morgüz, Yeşilgüz ve Kavak gibi çeşitler verilebilir.
• Kurutmalık İncirler: İnce kabuklu, kalın etli ve yüksek şekerli olanlardır. Ege Bölgesi'nin Sarılop ve Sarı Zeybek çeşitleri ile Gaziantep'in Halebi çeşidi bu gruba girer.
• İlek (Tozlayıcı) İncirleri: Dişi incirlerin meyve tutması için gerekli olan poleni sağlayan erkek incirlerdir. Boğa, ilek ve ebe doğuşları sağlıklı olmalıdır. Ak ilek, Kara, Kuyucak ileği, Elma, Kıbrıslı, Hamza ve Konkur gibi çeşitler bu gruptadır.
• Özel Bir Örnek (Göklop): Meyve eti pembe-kırmızı renkte, kaliteli bir sofralıktır. Meyveleri iri ve yeşil renklidir; ancak çatlama ve iç çürüklüğüne karşı hassastır.

Tozlayıcı (İlek) ihtiyacı var mı?

İncirlerde tozlaşma mekanizması çeşitten çeşide değişir. Bazı türler (Common/Persistent) tozlaşmaya ihtiyaç duymadan meyve verebilirken, bazıları (Smyrna/Caducous) mutlaka bir "ilek" (erkek incir) ve tozlayıcı arı desteğine ihtiyaç duyar. Eğer yetiştirdiğiniz tür tozlaşma gerektiriyorsa, bahçenizde uygun zamanda polen verecek sağlıklı ilek çeşitleri bulundurmanız şarttır. Aksi takdirde meyveler olgunlaşmadan dökülecektir.

Kaliteli incir fidanı nasıl anlaşılır?

Fidan seçerken şu fiziksel özellikleri kontrol etmelisiniz:

• Yaş ve Gelişim: Dikilecek köklü fidanlar 1–2 yaşlarında, sağlam ve gelişmiş olmalıdır.
• Gövde Yapısı: Gövde dik, sağlıklı ve dikim amacına uygun bir taç yüksekliğine sahip olmalıdır.
• Kök Sağlığı: Fidanın kökleri gelişmiş olmalı, kök boğazında veya gövdede herhangi bir hastalık belirtisi, yara veya çürüklük bulunmamalıdır.
• Zararlı Kontrolü: Dallarda veya yapraklarda bit bitleri, yapışkan bir tabaka (bal özü) veya mantari lekeler görülmemelidir.

Fidan dikimi sırasında köklerin toprakla tam temas etmesi için çukurları yeterli derinlikte (genellikle 50 cm) açmalı ve dikim sonrası mutlaka can suyu vermelisiniz. Sertifikalı ve sağlıklı fidan temini için bölgenizdeki resmi fidanlıklara ve tarım müdürlüklerine danışmanızı öneririm.

İncir Fidanı Nasıl Dikilir? Adım Adım Dikim Rehberi

İncir yetiştiriciliğinde başarı, doğru çeşit seçimiyle başlar; ancak bu seçimi destekleyecek olan asıl unsur doğru dikim teknikleridir. İncir fünü dikerken köklerin toprakla tam temas etmesi, doğru derinlik ve doğru zamanlama, fidanın hayata tutunması için hayati önem taşır. Yanlış dikim, fidanın gelişimini durdurabilir veya ağacın ömrünü kısaltabilir.

İncir dikimi için en uygun zaman nedir?

İncir fidanları için en ideal dikim dönemi, ağacın kış uykusunda olduğu, yapraklarını döktüğü ancak henüz baharda su yürümeden önceki dönemdir. Bu dönem, sonbaharın sonları ile ilkbaharın başları arasıdır. Eğer bölgenizde kışın çok şiddetli don olayları ve aşırı soğuklar görülmüyorsa, yaprak dökümünü takip eden sonbahar ayları dikim için oldukça uygundur. Yazın dikilen fidanların ise çok dikkatli bir şekilde sulanması şarttır.

Dikim mesafesi nasıl belirlenmelidir?

İncirde dikim aralıkları, arazinin yapısına, toprağın verimliliğine ve iklim koşullarına göre değişiklik gösterir. Tek bir standart mesafe yerine şu kriterlere dikkat edilmelidir:

• Verimli ve derin topraklarda: Toprak yapısı çok iyi, derin ve yeknesak ise ağaçlar daha kuvvetli gelişeceği için 8x8 metre gibi geniş aralıklar tercih edilebilir.
• Sığ ve verimsiz topraklarda: Toprağın derinliği az veya verimi düşükse, ağaçların birbirine çok yakın olmaması için daha dar aralıklar kullanılabilir.
• Eğimli ve kıraç arazilerde: İklim ve toprak koşullarının zayıf olduğu, daha kısa ve kır taban arazilerde dikim mesafesi 6x6 metre olarak uygulanabilir.

Dikimden önce toprak nasıl hazırlanmalıdır?

İyi bir incir bahçesi için toprak hazırlığı dikimden çok önce başlamalıdır:

1. Arazi Islahı: Bahçe kurulacak alanın sınırları belirlenmeli, gerekirse drenaj sorunları giderilmelidir.
2. Toprak İşleme: Dikimden önce toprak 2-3 kez derince sürülmelidir. Bu işlem toprağın havalanmasını ve yağışlardan maksimum düzeyde yararlanmasını sağlar.
stam
3. Yabancı Ot Temizliği: Dikim alanındaki yabancı otlar tamamen temizlenmelidir.
4. Çukur Açımı: Dikim yerleri bir dikim tahtası yardımıyla işaretlenmelidir. Bu, sıraların ve fidanların düzgün bir hat üzerinde olmasını sağlar. Çukurlar genel olarak 50 cm derinlik ve 50 cm genişlikte açılmalıdır.

Adım adım incir dikimi nasıl yapılır?

1. Fidan Seçimi: Dikilecek köklü fidanların 1-2 yaşlarında, sağlam ve gelişmiş olmasına dikkat edin. Eğer köklü fidan dikiyorsanız, fidanlıktaki derinliğinden yaklaşık 3-4 inç (yaklaşık 7-10 cm) daha derin bir çukur hazırlayın.
2. Gübreleme: Çukurun içine kaliteli toprak ve iyi yanmış hayvan gübresi eklenmelidir. Ancak unutmayın; gübreyi dikim anında doğrudan köke temas ettirmemeye özen gösterin.
3. Fidanı Yerleştirme: Çıplak köklü fidan dikiyorsanız, fidanın üst kısmını yaklaşık üçte bir oranında budayarak kök kaybını dengeleyebilirsiniz. Fidanı çukura, fidanlıktaki derinliğinde, kökleri zarar vermeden yerleştirin.
4. Toprakla Doldurma ve Sıkıştırma: Çukur, keseksiz ve ufalanmış iyi toprakla doldurulmalıdır. Toprağı doldururken köklerin etrafında hava boşluğu kalmaması için toprağı ayağınızla hafifçe bastırarak sıkıştırın.
5. Destekleme (Herek Dikimi): Fidanın dik yönünü korumak için fidanın güney kısmına bir destek kazığı (herek) dikin. Fidanı, gövdeyi sıkmayacak şekilde ip, lastik veya söğüt dalı gibi malzemelerle çaprazlama (8 şeklinde) bağlayın.
6. Can Suyu: Dikimden hemen sonra mutlaka ilk can suyunu verin. Sulama, kök çevresindeki toprağın yerleşmesini ve hava boşluklarının kapanmasını sağlar. Yağışın olmadığı durumlarda can suyu verme işlemi birkaç gün boyunca devam ettirilmelidir.

Dikimden sonraki ilk haftalarda nelere dikkat edilmeli?

Yeni dikilen incir fidanlarının bakımı, köklerin tutunması için kritiktir:

• Düzenli Sulama: Yaz aylarında sulama aksatılmamalıdır. İncir, su stresine karşı hassastır; su yetersizliği erken yaprak dökümüne neden olabilir.
• Çapalama ve Temizlik: Fidan çevresindeki toprağın havalandırılması için çapalama yapılmalı ve yanlardan çıkan yabancı otlar/filizler temizlenmelidir.
• Çim Temizliği: Eğer fidan bir çim alanın içine dikildiyse, fidanın çevresindeki 2-3 footluk (yaklaşık 60-90 cm) alandaki çimleri ilk bir-iki yıl temiz tutmak, fidanın besine ve suya erişimini kolaylaştırır.
• Gübreleme Takvimi: Dikim anında gübreleme yapmaktan kaçının. Bitki gelişim gösterdikten sonra, ihtiyaç halinde uzman tavsiyesiyle besleme yapabilirsiniz.

İncir Sulama Rehberi: Ne Zaman, Ne Kadar ve Nasıl Sulamalı?

İncir, kuraklığa oldukça dayanıklı bir meyve ağacıdır. Düz arazilerde, yıllık yağışın yeterli olduğu yıllarda doğru toprak bakımıyla sulama yapmadan bile başarılı bir yetiştiricilik mümkündür. Ancak ticari bir verim hedefliyorsanız, özellikle yağışın yetersiz kaldığı dönemlerde doğru zamanda yapılan sulama, meyve kalitesini ve ağaç sağlığını doğrudan belirler.

İncir ağacının su ihtiyacı ne kadardır?

İncir ağaçlarının en ideal yağış isteği yıllık yaklaşık 625 mm civarındadır. Eğer bölgenizdeki yıllık yağış miktarı 550 mm'nin altına düşüyorsa, ağaçlarınızın suya ihtiyacı var demektir. Sulama yaparken dikkat etmeniz gereken en önemli husus, kullandığınız suyun Sodyum, Klor veya Bor tuzları bakımından düşük olmasıdır. Tuzlu sular ağacın gelişimine zarar verebilir.

Sulama ne zaman yapılmalıdır?

Sulama zamanı, bölgenizin yağış rejimine ve ağacın gelişim evresine göre planlanmalıdır. Ege gibi bölgelerde yağışlar genellikle Mayıs ayına kadar görülür, sonrasında yağışlar azalır. Kritik dönemler şunlardır:

• Mayıs ayı: Yağışların azaldığı bu dönemde, eğer yeterli yağış alınmadıysa ilk sulama yapılmalıdır.
• Haziran sonu – Temmuz başı: Eğer Mayıs ayındaki sulama yetersiz kaldıysa veya kuraklık şiddetliyse, ikinci bir sulama yapılması gerekebilir.
• Hasada bir ay kala: Özellikle Sarılop gibi çeşitlerde, aşırı veya geç sulama meyve kalitesini bozar. Bu nedenle hasattan bir ay önce sulamaya son verilmiş olmalıdır.
• Sonbahar dönemi: Ağacın kışa girmeden önce sertleşmesi (uykuya geçmesi) için sonbaharda sulama durdurulmalıdır.

Hangi yöntemle sulama yapılmalı?

Sulama yaparken suyu doğrudan ağacın kök bölgesine, yani taç izdüşümüne vermeye özen göstermelisiniz. Sulama yöntemleri hakkında şunlara dikkat edilmelidir:

• Yeni dikilen fidanlarda: Dikimi izleyen ilk günlerde, toprağın hava boşluklarını kapatması ve köklerin yerleşmesi için mutlaka can suyu verilmelidir. Bu iş, aşırı yağış olmadığı sürece dikimi izleyen birkaç gün boyunca devam etmelidir.
• Su muhafaza tedbirleri: Kır-taban veya eğimli arazilerde yağmur suyu toprakta tutunamaz, akıp gider. Bu tip arazilerde suyun toprakta kalmasını sağlayacak teraslama veya su muhafaza önlemleri hayati önem taşır.
• Drenaj: Ağaçların köklerinin sürekli su içinde kalmaması (su birikmemesi) gerekir. Ağır ve su tutan topraklarda bahçe kurulmamalı, eğer kurulduysa mutlaka iyi bir drenaj sağlanmalıdır.

Aşırı veya az sulamanın zararları nelerdir?

İncir yetiştiriciliğinde su dengesini kaçırmak meyve kaybına neden olabilir:

• Meyve Çatlaması: Özellikle meyve gelişimi sırasında yapılan aşırı, düzensiz veya ani sulamalar meyvelerin çatlamasına ve yarılmasına yol açar.
• Kalite Bozulması: Aşırı sulama, ağacın çok fazla yaprak ve dal (vegetatif) üretmesine neden olarak meyve kalitesini düşürebilir.
• Kök Sağlığı: Toprağın sürekli çamur gibi ıslak kalması, köklerin nefes almasını engelleyerek çürümeye yol açabilir.

Pratik İpucu

Yeni diktiğiniz fidanların kök bölgesinin nemli olduğundan emin olmak için "proktoloji testi" benzeri bir kontrol yapabilirsiniz; yani suyun gerçekten kök bölgesine ulaşıp ulaşmadığını, toprağı hafifçe kazarak kontrol edin. Ayrıca, dikim sırasında fidanın dibine küçük bir sulama havuzu yapmak, suyun doğrudan köklere yönlenmesini sağlar.

İncir Gübreleme Rehberi: Ne Zaman, Hangi Gübre Verilmeli?

İncir yetiştiriciliğinde yüksek verim ve kaliteli kuru meyve elde etmek için besleme programı çok kritiktir. İncir ağacı, topraktan aldığı besinleri meyve kalitesine, rengine ve dayanıklılığına doğrudan yansıtır. Ancak bilinçsiz yapılan, aşırı veya yanlış zamanda verilen gübreler toprağın yapısını bozabilir, meyvede kalite kaybına veya "ekşime" gibi sorunlara yol

Önce analiz: Doğru miktarı nasıl buluruz?

İncir bahçelerinde gübreleme "tahminle" değil, mutlaka toprak ve yaprak analizlerine dayanarak yapılmalıdır. Toprak analizi, toprağın fiziksel ve kimyasal özelliklerini (pH, kireç, organik madde, tuzluluk, P, K, Ca, Mg vb.) belirler. Yaprak analizi ise ağacın besin elementlerini ne kadar alabildiğini gösterir.

Örnekleme nasıl yapılmalı? Toprak örnekleri genellikle ağaçlar dinlenme dönemindeyken, yani kasım-aralık aylarında, 0-30 cm veya 30-60 cm derinlikten alınmalıdır. Örnek alırken gübre veya ot yığılmış yerlerden, yanmış alanlardan veya su birikintilerinden kaçınılmalıdır. Analiz sonuçlarına göre, eksik olan besin maddesi miktarı belirlenmelidir. Miktarlar bölgeye, çeşide ve analiz sonucuna göre değiştiği için mutlaka bir uzmana danışın.

Temel besin elementleri ve görevleri

• Azot (N): Sürgün gelişimi ve yaprak büyüklüğü için temeldir. Yıllık sürgün uzunluğu 15 cm’den kısa olan ağaçlarda azot uygulaması yapılmalıdır. Dikkat: Aşırı azot, meyve sayısını artırsa da meyve iriliğini azaltır ve kuru incirde kabuk renginin koyulaşarak kalitenin düşmesine neden olur. Ayrıca aşırı azot, meyvede "ekşime" riskini artırabilir.
• Potasyum (K): Meyve kalitesi ve ürün miktarı üzerinde doğrudan etkilidir. Meyvelerin güneş yanığına karşı direncini artırır; daha açık kabuk rengine sahip ve daha yumuşak kuru incir elde edilmesine yardımcı olur. Ayrıca "kanlı balsıran" zararlısının üremesini önlemede önemlidir.
• Fosfor (P): Kök gelişimi ve bitki sağlığı için gereklidir.
• Kireç: Toprak pH'ı düşük olan yerlerde kireç uygulaması faydalıdır. Ancak kireç miktarı mutlaka toprak analiziyle belirlenmelidir; aşırı kireçleme fosfor gibi bazı besinlerin alınmasını engelleyebilir.
• Organik Madde: İyi yanmış çiftlik gübresi veya kompost kullanımı, incir ağaçlarının çok iyi tepki verdiği bir uygulamadır.

Besin eksikliği ve aşırı gübreleme belirtileri

• Azot Eksikliği: Sürgünlerin kısa kalması (15 cm altı) ve gelişim geriliği.
• Aşırı Azot Belirtileri: Meyve iriliğinde azalma, kabuk renginde koyulaşma, meyve etinde sulanma, pembe-kırmızı akıntı ve alkol kokulu ekşime belirtileri.
• Potasyum Eksikliği: Meyve kalitesinde düşüş, güneş yanığına karşı hassasiyet ve kabuk renginde koyulaşma.

Gübreleme zamanı ve yöntemi

• Azotlu Gübreler: Şubat-Mart aylarında, mümkünse iki defada uygulanmalıdır.
• Fosforlu ve Potasyumlu Gübreler: Sonbaharda, en geç kışın ilk yarısında verilmelidir.
• Çiftlik Gübresi: Dekara 2–3 ton olacak şekilde, her 4 ağaç arasına 1–2 araba bırakılarak verilmelidir. Hasattan hemen sonra verilip, toprak yüzeyinde bekletilmeden toprağa karıştırılmalıdır.
• Yeşil Gübreleme: Kır taban veya kır arazilerde, her yıl çiftlik gübresi verilemediğinde bakla, bezelye, fiğ gibi bitkiler yetiştirilmelidir. Bu yöntem toprağı korur, erozyonu önler ve su tutumunu artırır. Yeşil gübreleme yapıldığında ek olarak azotlu gübreye gerek kalmaz ancak fosforlu ve potasyumlu gübreleme yapılmalıdır.

Gübreleme yaparken ağaçların büyüklük ve gelişim durumları gözlemlenmeli, her ağaca aynı miktarda gübre verilmemelidir. Uygulama yaparken mutlaka ruhsatlı ürünler kullanılmalı ve etiket dozuna uyulmalıdır.

İncir Budama Rehberi: Şekil Verme, Verim ve Gençleştirme Teknikleri

İncir yetiştiriciliğinde budama; ağacın formunu korumak, verimi artırmak ve ağacın ömrünü uzatmak için yapılan en kritik bakım işlemlerinden biridir. İncir ağaçlarında budama işlemleri, ağacın yaşına ve ihtiyacına göre şekil, ürün ve gençleştirme olmak üzere üç temel yönteme ayrılır.

Şekil (Terbiye) budaması nedir?

Yeni dikilen fidanlarda, ağaç henüz meyve vermeye hazır hale gelene kadar (ürüne yatana kadar) ağacın iskeletini ve tacını oluşturmak amacıyla yapılır. Bu süreç genellikle dikimden itibaren ilk 4 yılı kapsar.

• Yükseklik ayarı: Fidanlar genellikle topraktan en fazla 1 metre yüküklükten budanır; ancak bu yükseklik ihtiyaca göre 60 cm’ye kadar indirilebilir.
• Ana dal oluşumu: İlk kış budamasında ağaçta 3–4 adet ana dal bırakılmalıdır. Bu dallar gövde çevresine eşit dağıtılmalı ve aralarında 10–15 cm mesafe bırakılmalıdır. Seçilen ana dallar gövdeden 30–50 cm mesafeden budanmalıdır.
• Yan dal gelişimi: İkinci kış budamasında, her ana dalın ucuna yakın olan iyi gelişmiş yan dallardan 2 veya 3 tanesi seçilmelidir. Böylece ağaç, yukarıya veya dışa doğru açılan bir vazo şekli almalıdır.
• Yaz budaması: Yaz mevsiminde, ana dalların gelişmesini teşvik etmek için toprak yüzeyinden veya gövdeden çıkan gereksiz sürgünler temizlenmelidir.

Ürün (Verim) budaması nasıl yapılır?

Verim çağındaki ağaçlarda mevcut şekli korumak ve normal sürgün oluşumunu sağlamak amacıyla yapılır. Bu budamada amaç, yeterli sayıda 1 yaşlı dalın gelişmesini teşvik etmektir.

• Zamanlama: Esas budama, kış aylarında çok soğuk olmayan günlerde yapılmalıdır. Ancak hasat sırasında kuru veya kırık dallar daha rahat görülebildiği için, ağaçta hala yaprak varken yapılan budamalar da faydalıdır.
• Yapılacak işlemler: Kırılmış, çatallanmış, birbirinin üstüne binmiş, sıkışıklık oluşturan veya obur dediğimiz dallar dipten çıkarılmalıdır.
• Dikkat edilmesi gerekenler: Ürün budaması çok sert yapılmamalıdır; aksi halde ağaç aşırı sürgüne kaçarak verim kaybına neden olabilir. Eğer sürgünlerde sarkma veya kıvrılma yoksa, 1 yaşlı dalların tepe tomurcukları korunmalıdır.

Gençleştirme budaması ne zaman uygulanır?

Yaşlı, bakımsız, çeşitli nedenlerle zarar görmüş veya verimi düşmüş ağaçları yeniden canlandırmak için yapılır. İncir ağaçları yazın şiddetli güneşten etkilenebildiği için dallarda güneş yanıklığı ve sarkmalar görülebilir. Bu durum ağacı yaşlandırır.

• Yöntem: Çok kuru dallar tamamen kesilip atılır. Diğer dallar ise ana gövdeye yakın yerlerden kesilerek yeni sürgün oluşumu tetiklenir.
• Süreç: Gelişen yeni sürgünlerden yeni tacı oluşturacak olanlar bırakılır. Bu işlem bir yılda yapılabileceği gibi, ağacı yormamak adına iki yıla da yayılabilir.

Budama sırasında dikkat edilmesi gereken teknik detaylar

Budama işleminin başarısı, kullanılan aletlerin kalitesine ve kesim tekniğine doğrudan bağlıdır.

• Kesim tekniği: Bir yıllık dallarda kesim mutlaka boğum yerinden yapılmalı, dalın özü açıkta bırakılmamalıdır. Kalın dalları keserken dalın yarılmasını önlemek için kesime mutlaka dalın alt kısmından başlanmalıdır.
• Alet kullanımı: İnce dallar için budama makası, kalın dallar için ise testere kullanılmalıdır. Tüm budama aletleri, hastalık bulaşmasını önlemek için alevden geçirilerek dezenfekte edilmelidir.
• Yara bakımı: Kesilen kalın dal yaralarına mutlaka aşı macunu sürülerek kapatılmalıdır.
• Temizlik: Budama artıkları mutlaka toplanmalı, yakılmalı veya bahçeden uzaklaştırılmalıdır.

Budama sonrası hastalık önlemleri

Budama sonrası ağaçlar savunmasızdır. Hastalık girişini engellemek için şu adımlar izlenmelidir:

• Budamadan hemen sonra koruyucu uygulamalar yapılmalıdır.
• Büyük budama yaraları aşı macunu ile örtülmelidir.
• Budama işlemini takiben ağaçlara %2’lik bordo bulamacı uygulanmalıdır.
• Eğer ağaçta hastalık yeni başlamışsa, hastalıklı kısımlar sağlam dokuya kadar temizlenmelidir. Ancak hastalık tüm ağaca yayılmışsa, o ağaç tamamen sökülmelidir.
• Önemli: Hastalıklı ağaçlardan asla aşı kalemi veya çelik alınmamalıdır.

Ek Bilgi: Meyve ağırlığıyla dalların sarkmasını ve kırılmasını önlemek için, özellikle olgunluk döneminde dallara herek desteği verilmesi önerilir.

İncir Hastalıkları: Belirtiler, Zararlılar ve Korunma Yöntemleri

İncir yetiştiriciliğinde verim ve kaliteyi belirleyen en temel unsur, ağacın hastalık ve zararlılardan korunmasıdır. Özellikle Ege bölgesindeki eğimli ve dağlık alanlarda, toprak niteliğinin yetersizliği ve iklim değişimleri hastalık riskini artırmaktadır. İncir bahçelerinde başarılı bir üretim için ilaçtan ziyade, doğru kültürel önlemler hayati önem taşır. Eğer hastalık veya zararlı kültürel önlemlerle kontrol altına alınamıyorsa, mutlaka ruhsatlı ürünleri, etiket dozunda kullanmalı ve bölgenizdeki il/ilçe tarım müdürlüklerine danışmalısınız.

1. Çelik Marazı (Phomopsis kanseri / Geriye doğru ölüm)

Belirtiler: Bu hastalık, ağaçta büyüme geriliği ve "geriye doğru ölüm" şeklinde kendini gösterir. Sürgünlerde ve ince dallarda kahverengimsi-siyah renk değişiklikleri, zamanla bu kısımlarda çatlaklar ve açık kanser yaraları oluşur. Hastalık kalın dallara, gövdeye ve kök boğazına kadar ilerleyerek ağacın tamamen kurumasına yol açabilir. Hastalık etmeni, dallardaki siyah küçük noktalar (piknit) halinde yıl boyu canlı kalabilir. Nemli kış sonrasında bu noktalardan çıkan sporlar enfeksiyonu başlatır.

Gelişim Koşulları: Etmenin en uygun gelişim sıcaklığı 25 °C'dir. 15–30 °C arasındaki sıcaklıklarda gelişimini sürdürür; ancak 35 °C ve üzerindeki sıcaklıklarda gelişimi yavaşlar. Hastalık; budama yaraları, don, dolu ve güneş yanıklığı gibi yaralardan ağaca giriş yapar.

Korunma ve Mücadele:

• Budama aletlerinizi her kullanım sonrası mutlaka dezenfekte edin. Hastalıklı ağaçları en son budayın.
• Budama aletlerini alevden geçirerek dezenfekte etmek etkili bir yöntemdir.
• Kesim yaralarını, don ve dolu yaralarını gözler uyanmadan önce uygun bir koruyucu (örneğin %2’lik bordo bulamacı) ile kapatın.
• Ağaçta ağır hasar ve kuruma varsa, hastalıklı kısımları sağlam dokuya kadar temizleyin. Temizlenen yerlere 3 kısım ardıç katranı ve 1 kısım toz göztaşı karışımı sürebilirsiniz.
• Ağaç tamamen kurumuşsa, geniş bir kök bölgesi açılarak hastalıklı parçalarla birlikte sökülmeli ve yakılmalıdır. Sökülen yere hemen yeni fidan dikmeyin; toprağı sönmemiş kireçle veya uzman önerisiyle ilaçlı bir şekilde dezenfekte edip yaz boyu güneşe maruz bırakın.

2. Kök Çürüklükleri (Beyaz Kök Çürüklüğü ve Armillaria)

Belirtiler: Kök bölgesindeki bu hastalıklar ağacı zayıflatır, yaprakların sararmasına, küçülmesine ve dökülmesine neden olur. Ağaçta büyüme durur ve sonunda ölüm gerçekleşir. Özellikle fidan ve genç ağaçlarda hastalık çok hızlı görülür; hasta ağaçlar elle çekildiğinde topraktan kolayca çıkabilir.

Tanımlayıcı Özellikler:

• Beyaz Kök Çünüklüğü: Kök kabuğunun altında ve çevresindeki toprakta ağ şeklinde beyaz bir miselyum (mantar örtüsü) görülür. İnce kökler esmerleşip çürür.
• Armillaria Kök Çürüklüğü: Köklerde ve kök boğazında beyaz mantar yapısı görülürken, zamanla bu tabaka koyulaşarak gri ve siyah renk alır.

Korunma:

• Sulama suyu, sel ve yağmur sularının hastalık etmenini yayabileceğini unutmayın. Bahçe çevresine sel sularının girişini engelleyecek önlemler alın.
• Toprak işlemesi sırasında hastalık etmeninin yayılmamasına dikkat edin.

3. İncir İç Çürüklüğü (Fusarium spp.)

Fotoğraf: Wikimedia Commons · Public domain

Belirtiler: Hastalık meyvenin iç kısmında lekelenme ve pulpanın (meyve eti) kahverengileşmesi şeklinde görülür. İlerledikçe meyve içi sulu, erimiş bir hal alır; meyve ağzı (ostiol) kısmında kırmızımsı-mor, ıslak görünümlü bir kabuk oluşur. Meyvenin üst kısmı da kırmızımsı-mor bir renk alabilir.

Nasıl Yayılır? Hastalık etmeni önce ilek (erkek) incirlerin çiçeklerinde yaşar. İlek arıcığı aracılığıyla dişi incire taşınır. Nemli ve sıcak mevsimlerde belirtiler daha belirgin hale gelir.

Korunma: En etkili yol, fungussuz (mantar taşımayan) temiz ilek elde etmektir.

4. İncir Mozaik Virüsü ve Diğer Zararlılar

Mozaik Virüsü Belirtileri: Yapraklarda dağınık, sarı-yeşilden açık sarıya kadar değişen mozaik şeklinde lekeler görülür. Meyvelerde de yaprağa benzer lekeler oluşabilir. Bu durum verim ve kaliteyi düşürür.

Örnekleme ve Teşhis: Virüs şüphesi varsa, yaprak örnekleri ağacın dört farklı yönünden toplanmalı, etiketlenmeli ve en kısa sürede laboratuvara gönderilmelidir. Hastalıklı ağaçlardan asla aşı kalemi veya çelik alınmamalıdır.

Önemli Zararlılar: İncir kalitesini düşüren diğer önemli zararlılar arasında; nematodlar, kanlı balsıra, ekşilik böcekleri, sirke sinekleri ve akarlar (kırmızı örümcekler) yer alır. Bu zararlılar meyvelere saldırarak verim kaybına yol açar.

İncir Zararlıları: İncir Kurdu, Kuru Meyve Akarı ve Diğer Zararlılarla Mücadele

İncir yetiştiriciliğinde zararlılarla mücadele, rastgele ilaçlama yapmak yerine "Entegre Zararlı Yönetimi" prensibine dayanmalıdır. Bu sistemde amaç, zararlı popülasyonunu ekonomik zarar eşiğinin altında tutmaktır. Yani, zararlıların verdiği zarar, yapılacak mücadelenin maliyetinden düşük olduğu sürece kimyasal ilaçlamaya başvurulmaz. Doğru yöntem; gözlem, sayım, kültürel önlemler ve biyolojik mücadeleyi bir arada kullanmaktır.

1. İncir Kurdu (Ephestia cautella, Plodia interpunctella ve diğerleri)

Fotoğraf: division, CSIRO · CC BY 3.0

İncir kurdu denildiğinde aslında kuru incirlerde zarar yapan üç farklı kelebek türü (Ephestia cautella, Plodia interpunctella, Ephestia figuliella) kastedilir. Zararı yapan asıl unsur, bu böceklerin larvalarıdır.

Zarar şekli: Larvalar meyve üzerinde galeriler açarak beslenir. Özellikle kuru meyvelerde ve depolarda büyük kayıplara neden olurlar.

Takip ve Örnekleme: Bahçelerde zararlı ve faydalı böceklerin yoğunluğunu belirlemek için vejetasyon süresince 1-2 hafta veya ayda bir aralıklarla sayım yapılmalıdır. Bahçeyi temsil edecek şekilde seçilen 10 ağaçtan, her birinden 10’ar adet olmak üzere toplam 100 adet organ (tomurcuk, yaprak veya meyve) incelenmelidir. Sayımlar gözle veya el lupu ile yapılmalıdır.

Mücadele:

• Kültürel Önlemler: Kuru meyve akarı ve benzeri depo zararlıları için bahçedeki kuru dallar, işi bitmiş ilekler ve ürün artıkları toplanıp yakılmalı; bahçe ilkbaharda sürülmelidir.
• Depolama Önlemleri: İncirler kerevetler üzerinde kurutulmalı, geceleri üzerleri ışık sızdırmayacak şekilde örtülmelidir. Bahçe deposunda ve sergilerde geceleri ışık yakılmamalıdır.
• İlaçlı Mücadele: Eğer zararlı popülasyonu ekonomik zarar eşiğine ulaşırsa, ruhsatlı ürünlerle mücadele edilmelidir. İlaç ve dozu için mutlaka bölgenizdeki tarım müdürlüğüne veya yetkili bir ziraat mühendisine danışın.

2. Kuru Meyve Akarı (Carpoglyphus lactis)

Fotoğraf: Photo or drawing by Pavel Klimov, Bee Mite ID (idtools.org/id/mites/beemites) un · Public domain

Zarar şekli: Bir depo zararlısı olan bu tür, meyve kalitesini doğrudan düşürür.

Takip: Akarların yoğunluğunu belirlemek için 10 ağaçtan alınan toplam 100 yaprak, polietilen bir torbaya konularak buz kutusu içerisinde laboratuvara getirilmelidir. Laboratuvarda yapraklar "akar fırçalama aleti" ile fırçalanarak vazelin sürülmüş cam üzerine düşürülmeli ve mikroskop altında sayılmalıdır.

Mücadele: Bahçedeki bitki artıkları temizlenerek bu zararlının barınma alanları yok edilmelidir. Ayrıca ara korukçuluk yapabilecek diğer meyve ağaçlarının bahçede bulundurulmaması önerilir.

3. Kanlı Balsıra (Nematodlar ve Diğerleri)

Zarar şekli: İncir emziklerinde %5 oranında canlı kanlı balsıra görüldüğünde zararlı baskısı başlamış demermin.

Mücadele: En uygun ilaçlama zamanı, yumurtaların %90'ının açıldığı ve yavruların topu iğne başı büyüklüğüne geldiği dönemdir. Eğer birinci nesil mücadelesine rağmen popülasyon yüksek seyrediyorsa, hasat bitiminden 10 Ekim'e kadar ikinci nesle karşı da önlem alınmalıdır. İlaçlama için ruhsatlı ürünler kullanılmalı, uygulama için en yakın tarım örgütüne danışılmalıdır.

4. Diğer Önemli Zararlılar ve Hastalıklar

Ekşilik Böcekleri (Carpophilus spp.), Sirke Sinekleri ve Tripsler: Bu zararlılar sadece doğrudan zarar vermekle kalmaz, aynı zamanda Sürme (siyah toz yığınları oluşturan bir küf) gibi hastalıkların taşınmasında da rol oynarlar. Sürme ile mücadele, bu böceklerin popülasyonunu azaltmakla doğrudan ilişkilidir.

Kök ve Gövde Hastalıkları: Beyaz kök çürüklüğü ve Armillaria kök çürüklüğü gibi önemli kök hastalıkları ile çelik marazı, güneş yanıklığı gibi gövde/dal sorunları incirde görülebilir. Bu tür durumlarda kültürel önlemler yetersiz kalırsa ilaçlı mücadele düşünülmelidir.

Beslenme Durumunun Takibi: Yaprak Analizi

Zararlılarla mücadele kadar, bitkinin direncini artırmak için beslenme durumu da takip edilmelidir. İncirde en uygun yöntem yaprak analizidir. Ağustos ayının ilk günlerinde (meyvelere ben düşme dönemi), yıllık sürgünlerin alt kısmından üçüncü yapraklar alınarak analiz yapılmalıdır. Örnekleme yapılırken ağacın dört yönünden örnek alınması ve "N" veya "M" çizerek araziyi temsil edici şekilde ilerlenmesi gerekir. Analiz sonuçları; P, K, Ca, Mg, Fe, Mn, Zn ve B gibi elementlerin noksanlığını veya fazlalığını göstererek doğru gübreleme programı oluşturmanıza yardımcı olur.

İncir Hasadı: Ne Zaman ve Nasıl Toplanır?

İncir yetiştiriciliğinde hasat; meyvenin tadını, raf ömrünü ve ticari değerini belirleyen en kritik aşamadır. İncir meyvesinde derim (meyvenin dalındayken olgunlaşması) gerçekleştikten sonra olgunluk ilerlemez. Bu nedenle doğru zamanı yakalamak hayati önem taşır.

Hasat zamanı nasıl anlaşılır?

İncirde hasat zamanının geldiğini anlamak için meyvenin rengindeki değişimlere ve dokusundaki yumuşamaya bakılır. Hasat, meyve çeşidine özgü renk ve tadı tam olarak aldıktan sonra yapılmalıdır.

• Renk dönüşümü ve yumuşama: Meyvenin renginin değişmesi ve dokusunun yumuşaması en temel göstergedir.
• Meyve yapısı: Taze tüketilecek incirlerde meyvenin dolgun, yumuşak, çatlamamış ve ezilmemiş olması gerekir. Eğer meyveler ekşi kokuyorsa, bu durum aşırı olgunlaştığını gösterir.
• Hasat sırası: Ağaç üzerindeki tüm meyveler aynı anda olgunlaşmaz. Bu yüzden hasada her zaman sürgünün alt kısmındaki meyvelerden başlanmalıdır.

Çeşitlere göre hasat dönemleri nelerdir?

İncir çeşitlerinin olgunlaşma süreleri birbirinden oldukça farklıdır. Bölgeye ve çeşide göre değişmekle birlikte genel tablo şöyledir:

• Beyaz Orak (Yellop): Erken bir çeşittir. 15 Haziran'dan itibaren meyveler olgunlaşmaya başlar; Temmuz sonunda ilk olgunluk görülür.
• Sarılop: Temmuz sonu ile Ağustos başında ilk olgunlaşma gerçekleşir, Eylül sonunda ise süreç tamamlanır. Hasat süresi yaklaşık 40–45 gündür.
• Siyah Orak: Ağustos başında başlayıp Eylül sonuna kadar devam eden, çift ürün verebilen bir çeşittir.
• Göklop: 10 Ağustos ile 30 Eylül tarihleri arasında olgunlaşır.
• Bursa Siyahı: Ege bölgesinde Ağustos başından Ekim ortasına kadar olgunlaşma devam eder.
• Yeşil Güz: En geç olgunlaşan çeşitlerden biridir; Ağustos başından Ekim ortasına kadar hasat sezonu sürer.
• Siyah Orak (İkinci ürün): İkinci ürün meyveleri daha küçük ve armut şeklindedir.

Doğru toplama yöntemi nasıl olmalıdır?

Hasat sırasında meyvenin zarar görmemesi, ticari kalitenin korunması için şu adımlar izlenmelidir:

• Hafifçe döndürerek toplayın: Meyveyi dalından koparırken nazikçe hafifçe döndürerek almak en doğru yöntemdir.
• Sapın durumu: Taze hasatta meyve sapının ağaçta kalmasına özen gösterilmelidir.
• Zamanlama: Çok sıcak havalarda meyvenin ısınmaması ve bozulmaması için hasat günün en serin saatlerinde yapılmalıdır.
• Ambalajlama: Hasat edilen meyveler temiz sepetlere konulmalıdır. Meyvelerin zedelenmemesi için tek sıra halinde dizilebildiği, ayrı hücreleri bulunan ambalajlar en idealidir.
• Taşıma: Meyveler, ezilmeyecek ve yaralanmayacak şekilde taşınabilecek kaplarda pazara ulaştırılmalıdır.

Hasatta yapılan hatalar ve dikkat edilmesi gerekenler

İncir hassas bir meyve olduğu için yapılan küçük hatalar büyük kayıplara yol açabilir:

• Yere dökülen meyveler: Hasattan hemen sonra yere dökülmüş incirler toplanmalı ve bahçede bırakılmamalıdır. Ayrıca yere dökülen çürük meyveler mutlaka imha edilmelidir.
• Dalların kırılması: Ağaçlar büyüdükçe meyve ağırlığıyla dallar aşağı sarkar. Meyvelerin ve dalların kırılmasını önlemek için dallara mutlaka herek (destek) verilmelidir.
• Budama artıkları: Budama sonrası bahçede bırakılan artıklar hastalık riskini artırabilir; bu artıklardan kaçınılmalıdır.
• Yanlış depolama: Beyaz Orak gibi bazı çeşitlerin oda koşullarında dayanma süresi çok kısadır; derimden sonra 1-2 gün içinde tüketilmelidir.

İncir Hasat Sonrası: Taşıma, Kurutma ve Doğru Depolama Yöntemleri

İncir, hassas yapısı nedeniyle hasat sonrası çok dikkat isteyen bir meyvedir. İster taze ister kuru olarak pazarlayacak olun, meyvenin kalitesini belirleyen en önemli unsur, dalından koparıldığı andan itibaren uyguladığınız koruma yöntemleridir.

İncir taşınırken nelere dikkat edilmeli?

İncirlerin nakliyesi sırasında meyve dokusunun zarar görmemesi ve bozulmaması için şu adımlara öjedilmesi gerekir:

• Zamanlama: İncir nakli işlemini mümkünse gündüz saatlerinde yapın. Eğer gece nakil yapmak zorunda kalırsanız, ürünün üzerini mutlaka sıkıca örtün.
• Hasar Kontrolü: Taze incirlerin raf ömrü oldukça kısadır; bu nedenle meyveleri soğutarak ve mümkün olan en kısa sürede satacak şekilde hareket edin.

Kuru incir kurutma ve kerevet kullanımı

Kurutmalık incir üretiminde iklim ve kurutma yöntemi ürünün değerini doğrudan etkiler. Kaliteli bir kurutma için şunları uygulayın:

• Kurutma Ortamı: İncirleri kerevetler üzerinde kurutun. Kurutma mevsiminde (özellikle Temmuz aylarında) nem oranının %4/40–45 seviyelerinde olması idealdir.
• Nem ve Yarılma Riski: Olgunluk dönemindeki yüksek bağıl nem, meyvelerde yarılmaya neden olabilir. İdeal kurutma için Ağustos-Eylül aylarında 30°C civarında seyreden sıcaklıklar istenir; ancak sıcaklık 40°C'yi aşmamalıdır, aksi halde meyveler zarar görebilir.
• Gece Önlemleri: Gece saatlerinde nemden korunmak için kerevetleri üst üste toplayın ve üzerlerini mutlaka bir örtü (naylon vb.) ile kapatın.
• Modern Yöntem: Aflatoksin riskini azaltmak için güneş enerjisinden yararlanan "solar kurutma tünelleri" kullanabilirsiniz. Bu yöntemle meyvedeki nem oranını %20-22 seviyelerine düşürerek hem zamandan tasarruf edebilir hem de hastalığı önleyebilirsiniz.

Depolama koşulları nasıl olmalıdır?

İncir depolama, hem taze hem de kuru ürün için hijyen ve havalandırma odaklı olmalıdır.

Kuru İncir Depoları:

• Depoların içi ve dışı kireçle badanalanmalıdır.
• Zararlıların barınabileceği çatlak ve yarıklar sıva ile kapatılmalıdır.
• Kapı ve pencereler, kelebek veya incir kurdu gibi zararlıların girişini engelleyecek şekilde ince sineklik/tül ile donatılmalıdır.
• Depo, sezon başında boş olarak ilaçlanmalı ve eski ürün artıklarından tamamen temizlenmelidir.
• Depo yakınlarında gece ışık yakılmamalıdır; çünkü ışık, zararlıları depoya çekebilir.

Taze İncir Saklama:

• Taze incirin uzun süreli muhafazası mümkün değildir; raf ömrü genellikle 1-2 hafta arasındadır.
• En uygun saklama koşulları -1 ile 0°C sıcaklık ve %85-90 nisbi nemdir.

Zararlılarla mücadele ve hijyen

İncir kalitesini düşüren en büyük sorunlardan biri ekşilik böcekleri ve akarlardır:

• Ekşilik Böcekleri ve Sirke Sinekleri: Olgunlaşma döneminde meyvede ekşime ve akmaya neden olurlar. Bu zararlılardan korunmak için bahçedeki çürümüş meyve artıkları temizlenmeli ve imha edilmelidir.
• Kuru Meyve Akarı: Bu bir depo zararlısıdır. Bahçedeki kuru dallar ve işi bitmiş ilekler toplanıp yakılmalı, bahçede yeni sürüm yapılmalıdır.
• Genel Hijyen: Budama ve temizlik sırasında kullanılan tüm aletler dezenfekte edilmeli, budanan yara yerlerine mutlaka aşı macunu sürülmelidir.

İncir Yıllık Bakım Takvimi (Ay Ay)

Aşağıdaki takvim Türkiye genelindeki incir bahçeleri için hazırlanmış bir rehberdir. İklim koşullarına göre işlerin zamanlaması değişebilir; sahil şeridinde süreçler daha erken başlarken, iç kesimlerde daha geç tamamlanır. Uygulamalarınızı ağacın gelişim durumuna (sürgün, çiçek, meyve) göre takip etmelisiniz.

Ocak – Şubat

• Şekil Budaması: Yeni dikilmiş fidanlarda ağacın iskeletini ve tacını oluşturmak için yapılan budama bu dönemde gerçekleştirilir. Kuvvetli büyüyen ağaçlar daha hafif budanmalıdır.
• Gençleştirme Budaması: Yaşlı, verimden düşmüş veya zarar görmüş ağaçlarda yeni taç oluşturmak amacıyla yapılan budama işlemleri yapılır.
• Azotlu Gübreleme: Şubat ve Mart aylarında, mümkünse iki kerede olacak şekilde azotlu gübre uygulaması başlatılmalıdır.
• Budama Sonrası Temizlik: Kuru, kırılmış, obur veya sıkışıklık yaratan dalların çıkarılması ağacın hava almasını sağlar.

Mart – Nisan

• Azot Uygulaması: Yıllık sürgün uzunluğu 15 cm’den kısa kalan ağaçlarda azot uygulaması takip edilmelidir.
• Aşı İşlemleri: 1–3 yaşındaki dallarda göz aşısı, 4–5 yaşındaki kalın dallarda ise kabuk aşısı bu dönemde yapılabilir.
• Fidan Dikimi: Arazi hazırlandıktan sonra, uygun çukur derinliği (yaklaşık 50 cm) ve genişliğinde (yaklaşık 50 cm) yeni fidan dikimleri gerçekleştirilir.
• Bitki Besleme: Eğer bahçede yeşil gübreleme (bakla, bezelye, fiğ vb.) yapılmışsa, ek olarak azotlu gübreye gerek kalmayabilir; ancak fosforlu ve potasyumlu gübreler verilmelidir.

Mayıs – Haziran

• Zararlı Takibi: Meyve sinekleri, akarlar, ekşilik böcekleri ve kanlı balsıra gibi zararlıların popülasyon yoğunluğunu belirlemek için ağaçlarda gözlem yapılmalıdır.
• Yaprak ve Meyve Kontrolü: Zararlı ve yararlı böceklerin sayımı için 10 ağaçtan alınan yapraklar incelenmeli, gerekirse laboratuvar analizi için örnekler hazırlanmalıdır.
• Sulama Yönetimi: İncir ağaçlarının su ihtiyacı, meyve gelişimi ve iklim koşullarına göre düzenlenmelidir.
• Hastalık Gözlemi: Meyvede iç çürüklüğü, ekşime veya yüzey çürüklüğü gibi belirtiler olup olmadığı kontrol edilmelidir.

Temmuz – Ağustos

• Gövde ve Dal Kontrolü: Çelik marazı, güneş yanıklığı veya soğuk zararları gibi gövde ve dal hastalıklarına karşı ağaçlar incelenmelidir.
• Kök Hastalıkları Takibi: Beyaz kök çürüklüğü ve Armillaria kök çürüklüğü gibi tehlikeli kök hastalıklarına karşı ağaçların genel sağlığı izlenmelidir.
• Yabancı Ot Mücadelesi: Ağaç çevresindeki rekabeti azaltmak için yabancı ot kontrolü yapılmalıdır.
• Besin Takviyesi: İhtiyaç duyulan durumlarda, ağacın büyüklüğüne ve gelişimine göre kontrollü gübreleme yapılabilir.

Eylül – Ekim

• Hasat Dönemi: İncirlerin kalitesini korumak adına uygun zamanda hasat gerçekleştirilmelidir.
• Hasat Sonrası Temizlik: Meyvelerde aflatoksin oluşumunu ve kalite kaybını önlemek için hasat sonrası hijyene dikkat edilmelidir.
• Gübreleme Hazırlığı: Sonbaharda veya en geç kışın ilk yarısında fosforlu ve potasyumlu gübrelerin verilmesi planlanmalıdır.
• Toprak Analizi İçin Örnek Alma: Hasat sonrası, bitkilerin dinlenmeye geçtiği dönemde (Kasım-Aralık başı) toprak numunesi alınmalıdır.

Kasım – Aralık

• Toprak Analizi: 0-30 veya 30-60 cm derinlikten, araziyi temsil edecek şekilde (en fazla 40 dekar için bir örnek) toprak numunesi alınarak laboratuvara gönderilmelidir.
• Gübreleme: Fosforlu ve potasyumlu gübrelerin toprağa uygulanması bu dönemde tamamlanmalıdır.
• Gübreleme Stratejisi: Analiz sonuçlarına göre eksik olan bitki besin maddeleri (P, K, Ca, Mg vb.) belirlenerek uygulama planı yapılmalıdır.
• Kış Hazırlığı: Ağaçların kış şartlarına dayanıklılığını artırmak için gerekli kültürel önlemler alınmalıdır.

İncir Üretiminde Verim, Kalite ve Ekonomik Değer

İncirde verim ve kaliteyi neler etkiler?

İncirde verim ve meyve kalitesi; yetiştirilen bölgenin iklim şartlarına, ağacın yaşına, bakımına ve çevresel faktörlere göre büyük farklılıklar gösterir. Özellikle Ege Bölgesi ve Aydın çevresinde üretim son yıllarda daha eğimli ve dağlık alanlara kaymıştır. Bu durum, verimi ve kaliteyi doğrudan etkileyen şu faktörleri beraberinde getirir:

• İklim Şartları: İncirde meyve tutumu için yağış miktarı kritiktir. Örneğin, Kasım ve Nisan ayları arasındaki yağış miktarının 500 mm’nin altında kaldığı sezonlarda meyve tutumunda düşüşler görülebilir.
• Toprak ve Arazi Yapısı: Eğimli ve yetersiz toprak niteliğine sahip alanlarda üretim zorlaşmaktadır.
• Hastalık ve Zararlılar: Kök çürüklüğü, çelik marazı, dal ve meyve hastalıkları ağaç ölümlerine veya verim kaybına yol açabilir. Ayrıca ekşilik böcekleri, meyve sinekleri, kırmızı örücek ve kanlı balsıra gibi zararlılar meyve kalitesini düşürür.
• İç Çürüklüğü (Ekşime): Özellikle ilekleme dönemindeki olumsuz iklim şartları, meyvede iç çürüklüğüne neden olarak kuru incir kalitesini düşürebilir.
• Aflatoksin Riski: Meyvede oluşan aflatoksin, hem kaliteyi düşüren hem de insan sağlığını tehdit eden en önemli sorunlardan biridir.

Türkiye'nin dünyadaki yeri ve ekonomik değeri

Türkiye, dünya kuru incir üretiminde ve ihracatında lider konumdadır. Veriler incelendiğinde, Türkiye'nin dünya kuru incir üretiminin yarısından fazlasını tek başına karşıladığı görülmektedir. Sektörün ekonomik gücü şu verilerle özetlenebilir:

• Üretim Payı: Türkiye, dünya kuru incir üretiminin yaklaşık %58'ini (bazı dönemlerde %65'e kadar) gerçekleştiren en büyük üreticidir.
• İhracat Gücü: Türkiye'nin incir ihracatı 100'den fazla ülkeye yapılmakta olup, sağladığı yıllık döviz girdisi ortalama 300-350 milyon dolar civarındadır.
• İhracat Ürünleri: İhracat sadece yemeklik kuru incirle sınırlı değildir; incir ezmesi, hurda incir ve kesme incir gibi farklı formlarda da değerlendirilmektedir.

İncir fiyatları nasıl belirlenir?

İncir fiyatları; üretim miktarı, ihracat talebi, mevsimsel etkiler ve döviz kurlarına bağlı olarak dalgalanma gösterir. Fiyat hareketlerinde şu dönemler dikkat çeker:

• Sezonluk Değişimler: İncir fiyatları genellikle üretim ve ihracat sezonu olan Ağustos–Aralık döneminde diğer aylara göre daha yüksek seyretme eğilimindedir.
• Piyasa Dalgalanmaları: İhracat fiyatları (dolar bazında) yıllara göre değişkenlik gösterse de, Türkiye'nin kaliteli üretimi sayesinde dünya piyasasında yüksek bir değere sahiptir.

İncirde değerlendirme ve pazarlama

İncir, yetiştirilme amacına göre farklı şekillerde pazarlanabilir. Kuru incir üretiminin yanı sıra, taze incir üretimi de oldukça yaygındır. Özellikle Mısır gibi ülkelerde incir üretimi daha çok taze tüketim odaklıdır ve bu ürünler iç pazarda değerlendirilmektedir. Türkiye'de ise kuru incir, dünya çapında en çok talep gören ve ekonomik değeri en yüksek olan ürün grubudur.

İncir Bahçelerinde Gençleştirme Budaması ve Yeniden Dikim Rehberi

İncir ağacı, doğru bakım ve budama teknikleriyle uzun yıllar verim verebilen bir meyve ağacıdır. Ancak zamanla ağacın yapısı değişebilir, dallar yaşlanabilir veya iklimsel etkilerle verim düşebilir. Bu durumda ağacı tamamen kesip atmak yerine, uygulayabileceğan gençleştirme yöntemleri ile bahçenize yeniden hayat verebilirsiniz.

Yaşlı ve verimsiz incir ağaçları nasıl gençleştirilir?

İncirde gençleştirme budaması, yaşlı, çeşitli nedenlerle zarar görmüş veya verimden düşmüş ağaçların yeniden canlandırılması ve yeni bir taç yapısı oluşturulması amacıyla yapılır. Bu işlem sırasında temel hedef, ağacın fizyolojik dengesini bozmadan yeni sürgünler vermesini sağlamaktır.

• Yöntem: Gençleştirme budamasında, ağacın gövdesi 8–10 cm kalınlığındaki dallar üzerinden budanarak yeni bir taç oluşturulması hedeflenir.
• Aşı ile Yenileme: Eğer ağaç çok yaşlanmışsa, budanan kısımlardan alınan sağlıklı dallar üzerine yarma aşı veya çoban aşısı gibi teknikler uygulanarak ağaç gençleştirilebilir.
• Dikkat Edilmesi Gerekenler: Budama sırasında kullanılan makas ve testerelerin mutlaka temiz ve dezenfekte edilmiş olması gerekir; aksi halde hastalıklar bir ağaçtan diğerine taşınabilir.

Zarar görmüş veya verimi düşmüş ağaçlar kurtarılabilir mi?

İncir bahçelerinde karşılaşılan bazı sorunlar doğrudan ağaç ölümüne yol açabilir. Bu durumlarda müdahale stratejisi zararın türüne göre değişir:

• Kök ve Gövde Hastalıkları: Beyaz kök çürüklüğü ve Armillaria kök çürüklüğü gibi hastalıklar ağaç ölümlerine neden olabilir. Eğer ağaçta bu tür bir çürüklük varsa, sadece budama yeterli olmayabilir; kök bölgesindeki durumun incelenmesi gerekir.
• Çevresel Zararlar: Çelik marazı, güneş yanıklığı veya aşırı soğuklar dallarda hasar bırakabilir. Bu tür durumlarda, kuru ve kırılmış dalların temizlenmesi, ağacın sağlıklı dokularının korunması ve sürgün gelişiminin teşvik edilmesi önceliklidir.
• Zararlı Mücadelesi: Kanlı balsıra, meyve sinekleri veya akarlar gibi zararlılar meyve kalitesini düşürür. Eğer bu zararlılar kültürel önlemlerle (budama, temizlik vb.) kontrol edilemiyorsa, mutlaka ruhsatlı ürünler ve etiket dozuna uygun ilaçlı mücadeleye geçilmelidir.

Eski bahçeyi yenilerken ve yeniden dikim yaparken nelere dikkat edilmeli?

Eğer mevcut ağaçlar artık kurtarılamayacak durumdaysa ve yeniden dikim kararı aldıysanız, "toprak yorgunluğu" ve hastalık döngüsüne dikkat etmelisiniz.

1. Toprak Analizi Şart: Yeni dikimden önce mutlaka toprak analizi yaptırın. Toprağın pH, kireç, tuzluluk ve besin maddesi (P, K, Ca, Mg) durumunu bilmeden yapılacak bir dikim, yeni fidanların adaptasyonunu zorlaştırır. Analiz sonuçlarına göre eksik besin maddelerini tamamlayın.
2. Hastalık Döngüsünü Kırın: Eğer eski ağaçlar kök çürüklüğü gibi hastalıklar nedeniyle öldüyse, aynı noktaya hemen yeni fidan dikmek risklidir. Toprağın dinlenmesi ve hastalık etmenlerinin azalması için önlem alınmalıdır.
3. Yeşil Gübreleme ile Toprağı Zenginleştirin: Özellikle besin değeri düşük veya yorgun topraklarda, her yıl hayvan gübresi verilemiyorsa; bakla, bezelye veya fiğ gibi bitkiler yetiştirerek yeşil gübreleme yapın. Bu yöntem, toprağın organik maddesini artırarak yeni fidanlar için zengin bir ortam hazırlar.
4. Doğru Dikim Çukuru: Yeni fidan dikerken çukur genişliği ve derinliği en az 50 cm olmalıdır. Çukurun içine iyi kaliteli toprak ve iyi yanmış hayvan gübresi eklemek, fidanın tutunma şansını artırır.

Unutmayın, başarılı bir incir bahçesi sadece doğru dikimle değil, ağacın yaşlılık döneminde yapılacak doğru budama ve toprak yönetimiyle sürdürülebilir hale gelir.

İncir Yetiştiriciliğinde En Sık Yapılan 10 Hata

İncir, doğru bakıldığında çok verimli olan ancak yanlış uygulamalara karşı hassas bir meyve ağacıdır. Özellikle yeni kurulan bahçelerde yapılan hatalar, ağacın formunu bozabilir veya meyve kalitesini düşürerek ekonomik kayba yol açabilir. İşte en sık yapılan hatalar ve dikkat edilmesi gerekenler:

1. Yanlış budama yaparak ağacın formunu bozmak. İncirde şekil budaması ağaç ürüne yatana kadar tacı oluşturmak için kritiktir. Rastgele yapılan budama, ağacın vazo şeklini almasını engeller. Doğrusu: İlk 4 yıl şekil budamasına odaklanın; 4. yıl sonunda ağacın 3–4 ana dal ve 6–12 yan dala sahip olmasını sağlayın (Şekil Budaması).
2. Fidanı çok derine veya çok yüzeyde dikmek. Dikim derinliği kök yapısına göre ayarlanmalıdır. Doğrusu: Genel olarak 50 cm derinlik ve 50 cm genişlikte çukur açın; fidanın köklerini toprakla iyi temas ettirin (Dikim).
3. Gübreyi rastgele ve kontrolsüz uygulamak. "Daha çok gübre daha çok verim" mantığı incirde sürgün gelişimini bozabilir. Doğrusu: Yıllık sürgün uzunluğu 15 cm'den kısa olan ağaçlarda azot uygulaması yapın; fosfor ve potasyumu ise sonbahar veya kışın ilk yarısında verin (Gübreleme).
4. Toprak analizine başvurmadan gübreleme yapmak. Toprağın neye ihtiyacı olduğunu bilmeden yapılan her uygulama maliyet ve zarar getirir. Doğrusu: Hasat sonrası, ağaçlar dinlenmeye geçtiğinde (Kasım-Aralık) 30-60 cm derinlikten toprak örneği alarak analiz yaptırın (Toprak Analizi).
5. Hastalıkları yanlış teşhis edip yanlış mücadele etmek. Kök çürüklüğü ile meyve hastalıklarını karıştırmak, tüm bahçeyi kaybetmenize neden olabilir. Doğrusu: Hastalık veya zararlı gördüğünüzde önce doğru teşhis koyun; kültürel önlemler yetersiz kalırsa ruhsatlı ürünleri etiket dozunda kullanın (Hastalık ve Zararlılar).
6. Genç ağaçlarda yanlış aşılama tekniği kullanmak. Yanlış yaş grubunda yanlış aşılama yapmak, aşının tutmamasına veya ağacın formunun bozulmasına yol açar. Doğrusu: 1–3 yaşındaki dallara göz aşısı, 4–5 yaşındaki kalın dallara ise kabuk aşısı yapın (Aşılama).
7. Yaşlı ağaçları yenilemeden bırakmak. Verimden düşmüş veya zarar görmüş ağaçlar bahçenin yükünü artırır. Doğrusu: Verimden düşen yaşlı ağaçlarda gençleştirme budaması yaparak yeni taç oluşumunu teşvik edin (Gençleştirme Budaması).
8. Zararlı popülasyonunu takip etmemek. Meyve sinekleri, akarlar veya kanlı balsıra gibi zararlıların yoğunluğunu fark etmemek meyve kalitesini bitirir. Doğrusu: Vejetasyon süresince bahçeyi temsil eden 10 ağaçtan örnekler alarak zararlı ve faydalı böcek sayımlarını düzenli yapın (Zararlı Takibi).
9. Toprak besin elementlerini tek tip beslemek. Sadece azot vermek ağacı sadece sürgün yapmaya iter, meyve kalitesini düşürür. Doğrusu: Eğer yeşil gübreleme (bakla, fiğ vb.) yapıyorsanız ek azot vermeyin ancak fosfor ve potasyumu mutlaka tamamlayın (Gübreleme).
10. Budama ekipmanlarını temiz tutmamak. Kirli veya paslı budama makasları hastalıkların ağaçtan ağaca taşınmasına neden olur. Doğrusu: Budama yapmadan önce ve her ağaç geçişinde budama makasınızı dezenfekte edin (Genel Bahçecilik).

Bir ipucu daha: İncir bahçelerinde aşırı nemli veya su birikintisi olan yerlerden kaçının; bu durum kök hastalıklarını tetikleyebilir. Toprak yapınızın drenaj kapasitesini mutlaka kontrol edin.

İncir Yetiştiriciliği Hakkında Sık Sorulan Sorular