Turp Yetiştiriciliğinde En Sık Yapılan 10 Hata

Turp, çok hızlı büyüyen ve kısa sürede hasat edilen bir sebze olduğu için yeni başlayanlar tarafından yetiştirilmesi kolay görülür. Ancak hızlı büyüme, beraberinde bazı hassasiyetleri de getirir. Yanlış bir uygulama, köklerin sertleşmesine, çatlamasına ya da tadının bozulmasına neden olabilir. İşte turp yetiştiriciliğinde en sık yapılan 10 hata ve dikkat edilmesi gerekenler:

1. Yanlış ekim derinliği uygulamak. Tohumları çok derine gömmek çıkışı geciktirir, çok yüzeyde bırakmak ise tohumun kurumasına yol açar. Doğrusu: Küçük çeşitler için yaklaşık 1 cm, daha büyük turp çeşitleri için ise 4 cm derinliğe ekim yapın.
2. Toprak pH değerini kontrol etmeden ekim yapmak. Turp, asidik topraklarda zorlanır. Özellikle kulüp kök (club root) hastalığı riskini yönetmek için toprak pH'ının 6.5 ile 7.0 arasında olması istenir. Doğrusu: Ekim öncesi toprak analizi yaptırın; eğer pH düşükse kireç uygulaması yaparak ideal seviyeye getirin.
3. Yetersiz ve düzensiz sulama yapmak. Turp kökleri sığdır ve hızlı büyür. Toprağın kurumasına izin vermek köklerin sertleşmesine veya çatlamasına neden olur. Doğrusu: Toprağı sürekli nemli tutacak şekilde, sık ve düzenli sulama yapın. Hafif bünyeli (kumlu) topraklarda sulama sıklığını artırın.
4. Aşırı azotlu gübreleme yapmak. Çok fazla azot vermek, bitkinin kök yerine sürekli yaprak ve üst kısım (yeşil aksam) geliştirmesine neden olur. Bu durum kök gelişimini olumsuz etkiler. Doğrusu: Gübrelemeyi toprak analizine göre yapın; özellikle sıcak ve nemli havalarda azot miktarını dengeli tutun.
5. Ekim yapılacak alanda önceki yılların bitki atıklarını bırakmak. Eğer tarlada daha önce lahana, karnabahar, brokoli veya hardal gibi turpgiller (crucifer) yetiştirildiyse, toprakta hastalık riski yüksektir. Doğrusu: Turp ekilecek alanda en az 2, tercihen 4 yıl boyunca turpgiller ve bunlarla ilişkili yabancı otlar bulunmamış olmalıdır.
6. Sık ekim yaparak bitkileri birbirine çok yakın bırakmak. Bitkiler arası mesafe yetersiz olduğunda kökler yeterince genişleyemez ve verim düşer. Doğrusu: Çeşide göre mesafe ayarlayın. Örneğin Daikon tipi büyük turplar için sıra arası 24-36 inç (yaklaşık 60-90 cm), sıra içi mesafe ise 4-6 inç (yaklaşık 10-15 cm) olmalıdır.
7. Hasat zamanını kaçırmak. Turp çok hızlı büyüdüğü için hasat gecikirse kökler odunsulaşır ve tadı bozulur. Doğrusu: Çeşidin olgunlaşma süresini takip edin; küçük çeşitler 3-4 haftada, büyük çeşitler ise daha uzun sürede hazır olur.
8. Hasat sonrası ürünleri uygun koşullarda saklamamak. Hasat edilen turplar sıcakta veya nemsiz ortamda bırakılırsa hızla su kaybeder ve pörsür. Doğrusu: Hasat edilen ürünleri hemen soğutun. İdeal saklama koşulu 0 °C (32 °F) sıcaklık ve %95-100 bağıl nemdir.
9. Hasat sırasında köklere zarar vermek. Turpları çekerken veya toplarken kök yapısını bozmak, raf ömrünü kısaltır. Doğrusu: Hasadı dikkatli bir şekilde elle yapın ve ürünleri temiz tutun. Siyah lekeleri azaltmak için klorlu suyla yıkama yapılabilir ancak genel temizlik ve soğutma esastır.
10. Tohum kalitesini ve sağlığını ihmal etmek. Hastalık taşıyan tohumlar tüm bahçenize yayılabilir. Doğrusu: Mümkünse sıcak su veya fungusit ile işlenmiş, hastalık riskine karşı korunmuş kaliteli tohumlar kullanın.

Bir ipucu daha: Hasat edilen turpların tazeliğini korumak için üst kısımlarını (yapraklarını) keserek paketlemek, ürünün daha uzun süre diri kalmasına yardımcı olur.