Bitki Yetiştirme Rehberi

Şeftali için en iyi topraklar, su ve besin maddesini iyi tutan, havalanması yüksek alüviyal topraklardır. Bu tür topraklarda kökler kuvvetli gelişir ve taç sistemi verimli olur. Eğer kumlu toprak kullanacaksanız, su tutma kapasitesi düşük olacağı için sulamaya çok daha fazla dikkat etmelisiniz; aksi halde meyveler küçük kalır ve sürgün gelişimi geriler.

Killi, nemli ve soğuk topraklar şeftali için risklidir. Bu tür topraklarda sürgünler iyi pişkinleşmez, ağaçlar kış soğuklarından ve zamk hastalığtan daha kolay zarar görür; ayrıca meyve kalitesi de düşer. Eğer toprağınız ağır ve killi ise, mutlaka drenaj yaparak fazla suyu uzaklaştırmalısınız.

Toprağın pH değeri 6-7 aralığında olmalıdır. Fazla kireçli topraklarda, aktif kireç oranı %12'yi aşarsa şeftali anaçlarında şiddetli kloroz (yaprak sararması) görülür. Eğer toprağınız çok kireçliyse, anaç olarak şeftali-badem hibridi olan ve kirece daha dayanıklı çeşitleri tercih etmelisiniz.

Meyvelerdeki kurtlanmayı önlemek için kültürel önlemler çok önemlidir. Hasat sonrası veya kurtlanarak yere dökülen meyveleri mutlaka toplayıp bahçeden uzaklaştırmalayıp imha etmelisiniz. Ayrıca meyveye zarar veren zararlılarla mücadelede, ekonomik zarar eşiğine dikkat ederek ruhsatlı ürünleri etiket dozunda kullanmalısınız.

Şeftali güvesiyle mücadelede "Entegre Mücadele" yöntemlerini kullanmalısınız. Eşeysel çekici tuzaklar, 1 Ocak'tan itibaren maksimum sıcaklık toplamı 1200°C veya etkili sıcaklıklar toplamı 150 gün-derece olduğunda (bölgelere göre nisan veya mayıs başı) asılmalıdır. Tuzaklar, ilk kelebek yakalanana kadar haftada 2-3, yakalandıktan sonra ise haftada bir kez kontrol edilmelidir. Tuzak kapsülleri 4-6 haftada bir değiştirilmeli ve eski kapsüller gömülmelidir.

Doğu meyvegüvesi larvaları meyvenin içine girerek meyveyi kurtlandırır. Genellikle meyvenin sap çukurunun yaprak ve dallara temas ettiği yerlerden giriş yaparlar ve doğrudan çekirdeğe yönelirler. Larvaların açtığı deliklerde zamk görülür. Bu deliklerden giren funguslar (mantarlar) ise meyvenin çürümesine yol açar. Özellikle orta ve geççi çeşitler bu zarardan daha çok etkilenir.

Evet, şeftali güvesinin pek çok doğal düşmanı vardır. Ancak bu doğal düşmanları korumak için ilaçlama zamanını ve türünü çok dikkatli seçmelisiniz. Faydalı organizasyonlara (predatör ve parazitoitler) zarar vermeyen veya çok az zarar veren yöntemleri tercih etmek, ekosistemi korumak adına kritiktir.

Zararlı ve faydalı akarları belirlemek için ağaçlardan alınan yaprak örnekleri incelenmelidir. Her bahçeden seçilen 10 ağacın farklı yön ve yüksekliklerinden 10'ar yaprak (toplam 100 yaprak) bir torbaya konularak laboratuvara götürülmelidir. Yaprakların alt ve üst yüzeyleri mikroskop altında incelenerek popülasyon yoğunluğu adet/yaprak olarak hesaplanabilir.

Bulaşık sürgünler, parazitoit çıkışına imkân sağlamak amacıyla mart ayından eylül sonuna kadar, haftada bir kez olacak şekilde 8–10 cm uzunlukta kesilerek kafeslere konulabilir. Ayrıca yeni çıkan yan sürgünler de taze oldukları için larvaların zararına uğramaması adına kontrol sırasında kesilmesi önerilir.

Analizden doğru sonuç almak için örnekler gübreleme yapmadan birkaç ay önce alınmalıdır. Örnek alırken gübre, hayvan gübresi, ot veya kök yakılmış yerlerden, çukur veya tümsek noktalardan örnek alınmamalıdır. Arazide M veya N şeklinde dolaşarak 8-10 nokta işaretlenmeli; 20-30 cm ve 30-60 cm derinliklerden örnekleme yapılmalıdır.

Meyvelerin büyümesi ve gelişmesi için yeterli yaprak alanına ihtiyaç vardır. Bu nedenle toprağın organik madde ve besin içeriğinin yüksek olması istenir. Ayrıca şeftali meyveleri genellikle bir yaşlı sürgünler üzerinde meydana gelir; bu yüzden iyi bir sürgün oluşumu, bir sonraki yılın ürününü doğrudan olumlu etkiler.

Doğu meyvegüvesi sadece şeftali ile sınırlı kalmaz; şeftali bahçelerine yakın olan armut, elma, ayva, muşmula, kiraz ve vişne ağaçlarına da zarar verebilir. Bu nedenle bahçenizin çevresindeki meyve ağaçlarını da kontrol etmeyi ihmal etmemelisiniz.